BAS KOETEN RACING
NIEUWS
FOTO - VIDEO TEAMS 2008 STAND SPONSORS AUTOSPORTIEF HOORN
Nieuwsbrieven    |    Aanmelden Nieuwsbrief    |    2007    |    2006    |    2005    |    2004    |    2003    |    2002

20/10 Laatste race VW Endurance Cup 2008

In de laatste race van het seizoen op Circuit Park Zandvoort hebben Ronald Morien en Ferry Duivenvoorde van 520 Manpower 1 het kampioenschap in stijl in de wacht gesleept. Met hun vierde overwinning op rij onderstreepten zij hun superioriteit en werden verdiend kampioen 2008. Op een tweede plaats finishte 545 Jaguar Racing 2 en op een derde plaats 529 YellowWood Racing. 526 LeaseDeal/ DB Motorsport werd vierde, waarmee de tweede plaats in het kampioenschap werd behaald.

De laatste race van het seizoen wordt traditioneel met een lange race op Zandvoort afgesloten. Ook dit jaar was dat het geval met een 8-uurs race, wat inhield dat er geen vrije training was en direct aangevangen kon worden met de kwalificatie. Er hing een gezellige doch gespannen sfeer in de pitstraat. De laatste race betekent de laatste kans om te laten zien wie de snelste is binnen het team en om de positie van het team in het eindklassement te verbeteren.

Voor de race stond 520 Manpower 1 riant aan de leiding in het kampioenschap, waarbij alleen LeaseDeal/ DB Motorsport nog roet in het eten kon gooien. Hoewel, Manpower 1 had de zaak vooral zelf in de hand, want zelfs met een 33e plaats in de race zouden zij het kampioenschap naar zich toe trekken.

Er was Jeroen den Boer, Rob Bergmans, Rob Kamphues en team manager Ewoud den Boer van LeaseDeal/ DB Motorsport in ieder geval alles aan gelegen om maximaal te scoren en punten binnen te halen. En dat bleek tijdens de kwalificatie. Met een tijd van 2:06.31 reden zij veruit de snelste kwalificatieronde en behaalden zij hun eerste 'pole' dit seizoen. 529 YellowWood Racing pakte de tweede startplaats, gevolgd door 522 Team RSR en 545 Jaguar Racing 2 op de derde en vierde plaats. De derde startrij was voor 536 Prikkel Racing en 520 Manpower 1. Pech voor het team 548 HIK van der Helm, dat geconfronteerd werd met een kapotte turbo.

In de opwarmronde voor de start begon het spektakel. Een aantal auto's raakten elkaar en gingen van de baan. Ook de eerste mechanische pech deed zich voor, 542 Infinity Racing moest binnenkomen met een kapotte wielnaaf.

De start werd hierdoor iets vertraagd, maar om 10:15 uur gingen de rode lichten uit. Maar de commotie op de baan tijdens de opwarmronde had geleid tot een merkwaardige startopstelling, waarbij er Golfs tussen de Seats op de grid stonden. De start verliep echter zonder noemenswaardige incidenten. Het was 526 LeaseDeal/ DB Motorsport die als eerste de Tarzanbocht inging, gevolgd door 522 Team RSR. YellowWood Racing kwam niet goed weg, van hun mooie tweede startplaats vielen zij terug naar een zesde plaats. Al snel werd duidelijk dat de teams in de laatste race maximaal wilden presteren. Ondanks de lengte van de race van 8 uur leek het in de eerste ronden wel een sprintrace. Het resulteerde in de eerste race-incidenten, zoals 509 Double Six die in de eerste ronde spinde en vol door 535 Team 3JP in de achterkant werd geraakt, 537 Manpower 2 en een Seat die elkaar in de Tarzanbocht raakten en beiden het gras inschoten, 514 Wave Racing die in de Gerlachbocht een spinnende Seat en een Golf niet kon ontwijken en 533 Team Logistic Services die 525 Huiskes Kokkeler behoorlijk aantikte. 518 Duits werd zelfs onder geel geraakt door 543 DPA/ DB Motorsport, iets wat natuurlijk nooit mag gebeuren. Het leidde tot ongeplande en tijdrovende pitbezoeken en zelfs tot uitval van 509 Double Six van Gerry Steenbergen, Gerard Reparon en Gert Ruinemans.

Vanwege hun rijgedrag kreeg 511 JaBé Racing in ronde 3 een tijdstraf van de wedstrijdleiding. Coureur Rob Filart van JaBé was het hier niet mee eens, parkeerde de auto in de pitstraat en hield het voor gezien. Het was overigens de laatste race van het team binnen de Volkswagen Endurance Cup, dat de Golf volgend jaar in verschillende 24-uurs races in zal zetten. Ook werden al vroeg in de race de eerste teams geconfronteerd met technische problemen. In ronde vier viel 544 Team Bertram al uit door versnellingsbakproblemen. Pech voor vader Nol en zoon Mickey Betram.

Hoewel 520 Manpower 1 deze race rustig aan kon doen om de titel veilig te stellen, waren Ronald Morien, Ferry Duivenvoorde en gastrijder Nicky Catsburg dat geenszins van plan. Na een uur racen lagen zij op kop met 4 seconden voorsprong op hun directe concurrent 526 LeaseDeal/ DB Motorsport.

Ondanks de extreem rommelige beginfase, vond de eerste neutralisatie pas na anderhalf uur plaats. Deze was veroorzaakt door olie op de baan tussen de Kumho bocht en Bosuit, waardoor diverse auto's van de baan gingen. Hier vond 507 FIA zijn Waterloo, die een op de baan terugkerende auto niet kon ontwijken en z'n radiateur verspeelde. Einde race voor cup kampioenen 2006 Eddie den Dekker en Rolf de Jong, die dit jaar geen gelukkig seizoen beleven.

Vrijwel alle teams maakten gebruik van de gelegenheid om een pitstop uit te voeren en zelfs banden te wisselen. Voor deze race zouden naar verwachting drie linkervoorbanden nodig zijn, dus een mooi moment de eerste bandenwissel uit te voeren. Ook de erestraffen konden 'voordelig' door de top zes van het klassement ingelost worden. De rondetijden tijdens een neutralisatie zijn met 4:18 ca. twee keer zo langzaam als een normale rondetijd, wat inhoudt dat 120 seconden erestraf voor de koploper in het klassement slechts de helft van de gebruikelijke achterstand betekent. In ronde 43 viel het doek voor Robin Vogel, Henk Maassen vd Brink en Christian Dijkhof van 506 KingCap Racing, door een kapotte versnellingsbak.

De pitstop en erestraf van 520 Manpower 1 deed het team terugvallen naar een 4e plaats, maar met nog zo'n 150 ronden te gaan volop kansen. Na twee uur racen was het 545 Jaguar Racing 2 die aan de leiding ging, gevolgd door 529 YellowWood Racing op 39 seconden. Daarachter op 14 seconden 508 The Dukes of Lent met hun snelle troef Daisy van der Sloot.

Ook in de middenfase van de race bleven veel teams scherp rijden dat tot vele 'contactgevallen' leidde. Het was te zien aan het grote aantal auto's met schade en tape op voor- en achterzijde om alles bij elkaar te houden. Een bekend fenomeen overigens in de laatste race van het seizoen, waarbij de teams ongetwijfeld denken dat de winter lang genoeg is om alles te herstellen. Het noodlot sloeg in ronde 71 toe voor 537 Manpower 2 toen de auto vermogen verloor en op drie cilinders leek te lopen. Einde race voor Ivo Heukensfeldt Jansen, Marc Renne en Peter Zegwaart.

Halverwege de race was het nog steeds 545 Jaguar Racing 2 die de race leidde. Het team werd op 18 seconden gevolgd door 526 LeaseDeal/ DB Motorsport. Op 5 seconden voelde het team de hete adem van een Duke in de nek, die echter nog wel zijn 4e pitstop moest maken. 520 Manpower 1 lag op een 4e plaats, 529 YellowWood Racing en 522 Team RSR op een vijfde en zesde plaats, allen met 4 uitgevoerde pitstops.

In het eerste deel van de race werden snelle rondetijden genoteerd. Vier teams reden tijden in de 2:07, waarvan LeaseDeal/ DB Motorsport met 2:07.521 de snelste was en ook uiteindelijke de snelste ronde van de race zou zijn. Deze andere 2:07 teams waren 545 Jaguar Racing 2, 520 Manpower 1 en 536 Prikkel Racing.

Door de vele uitvallers en auto's met grote achterstand op de kop, was het na 5 uur duidelijk dat Manpower 1 zich kampioen 2008 mocht noemen. Het maakte geen zichtbare indruk op de rijders, die aangaven pas na winst van de race tevreden te zijn. Een mooie racementaliteit van de mannen die een overwinning belangrijker lijken te vinden dan hun eerste DNRT endurance kampioenschap.

Na 6 uur racen lag 520 Manpower 1 nog steeds op kop. The Dukes & Daisy waren naar een tweede plaats opgeklommen, beide met 5 uitgevoerde pitstops. Op een derde plaats lag 526 LeaseDeal/ DB Motorsport met 7 uitgevoerde pitstops waarvan 1 extra stop. 529 YellowWood Racing wist het tempo er ook goed in te houden en lag op een vierde plaats, gevolgd door 545 Jaguar Racing 2 en 514 Viscon Racing op de 5e en 6e plaats. 540 Peperoni, met gebroeders Timmermans en Tom Meijlink, was inmiddels van een 15e startplaats opgeklommen tot een 7e plek. Marcel Slaghekke, zoon Jeroen Slaghekke en Marc Oosterman lagen op een 8e plaats met hun 519 Olympia Uitzendbureau, gevolgd door 536 Prikkel Racing. Door een extra pitstop was 522 Team RSR teruggevallen naar een 10e plaats.

In het laatste gedeelte van de race was het stuivertje wisselen tussen veel teams. Door verschillende pitstopstrategieën werden de echte verhoudingen pas tegen het einde van de race duidelijk. Bij invallende duisternis rond 18:15 uur was het 520 Manpower 1 die als eerste over de finish kwam, op 1:23 gevolgd door 545 Jaguar Racing 2 en door 529 YellowWood Racing op een derde plaats. De mannen van 526 LeaseDeal/ DB Motorsport hebben gevochten voor wat ze waard waren. Het leverde ze de pole position, de snelste ronde van de race en een vierde plaats op, maar het kampioenschap zat er niet in. 508 The Dukes & Daisy finishte als 5e en 516 Viscon Racing maakte het DNRT podium met de 6e plaats compleet.
Plaatsen 7, 8 en 9 waren voor 540 Peperoni Racing, 522 Team RSR en 510 Martin Schilder. 519 Olympia Uitzendbureau finishte uiteindelijk als 10e na een tijdstraf voor inhalen tijdens een neutralisatie.

De cup heeft met lange afstandsraketten Ronald Morien en Ferry Duivenvoorde in de door Match geprepareerde auto 520 Manpower 1 een verdiende nieuwe kampioen. Geen team heeft zo snel en stabiel gereden dit seizoen. Op de tweede en derde plaats in het algemeen klassement zijn geëindigd 526 LeaseDeal/ DB Motorsport en 522 Team RSR met Sander en Nick Etman en Leonard Batenburg. De vierde tot en met de zesde plaats zijn voor 540 Peperoni, 511 JaBé en 508 The Dukes & Daisy.

Met deze race is een memorabel seizoen afgesloten van 8 races van uitzonderlijke aard. Van 3 korte sprintraces van 1 uur tijdens SRW tot een 24-uurs race in Oschersleben. Van een race in het tropische Zolder tot een race in het aquarium van Assen. Van racen op het scherpst van de snede tot racen waarbij men elkaar vriendelijk laat passeren (maar denkt: 'ik pak jou straks nog wel'). Totaal was het dit jaar maarliefst 60 uur echt racen!

Het is de variatie die de rijders en teams onder alle omstandigheden op de proef stelt en het zo leuk en spannend houdt. Iedere race weer een nieuwe uitdaging en met nieuwe kansen, ook voor de teams die misschien niet de snelste rondetijden rijden maar wel constant zijn.
Daarnaast zijn er weer veel nieuwe vriendschappen gesloten, wat zichtbaar leidt tot veel gegrap, gegrol en gezelligheid in de pitstraat.

Tekst: Volkswagen Endurance Cup


 

Pactor
ezCompany

© 2007 Bas Koeten - Powered by ezCompany Internet Technology